]]>سه سال و نیم پیش که اومدی همه چیز متفاوت بود حتا آدم ها. تو چهل کیلومتری شهر که مستقر شدی همه چیز رنگ و بوی موقت بودن داشت، برای یک ماه، چند ماه، یک سال یا چند سال ... نمی دونستی. تنها شروع کردی... دوست و آشناهایی که رفتن ]]>]]>امروزم ظاهرا روز کار نیست... مثل خیلی روزا تو چند ماه گذشته !(10 صبح) . . . 12:45 بعد از ظهر صبح که شروع کردم به نوشتن، با خوندن چند خبر و روایت و ... اومده بودم بنویسم که می خوام امیدوار بمونم! اما نمی دونم چه جوری ...]]>]]>آمده ام که سر نهم عشق تو را به سر برم ور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برم آمده​ام چو عقل و جان از همه دیده​ها نهان تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر ب]]>]]>به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

]]>]]>در معبدی گربه ای وجود داشت که هنگام مراقبه ی راهب ها مزاحم تمرکز آن ها می شد . بنا بر این استاد بزرگ دستور داد هر وقت زمان مراقبه می رسد یک نفر گربه را گرفته و به ته باغ ببرد و به درختی ببندد . این روال سال ها ادامه پیدا کرد و]]>