DiGiT@Li

خوندم و شنیدم که فیلم سینمایی 300 فیلم ضعیفی بوده و اون انتظاری که میرفت رو برآورده نکرده.
خوشحالم از اینکه چنین قضاوت هایی رو می شنوم و می خونم و خوشحالم از اینکه این فیلم نمی تونه برای تماشاگر جالب و جذاب باشه.
اما نمی دونم چرا فیلمی که از نظر ارزش های تکنیکی ضعیف هست، از نظر عده ای مضمونش هم بی ارزش تلقی می شه! بی ارزش برای اظهار نظر! مگه به عنوان نمونه در مسابقات سینمایی مضمون و تکنیک یکجا و به عنوان یک فاکتور سنجیده می شن؟!
تا جایی که من می دونم اعتراض به این فیلم مربوط به نحوه ی به تصویر کشیدن سپاه ایران و تحریف یک واقعه تاریخی بوده. چیزهایی که خوش ساخت نبودن فیلم واقعیتشون رو تغییر نمی ده.
حتما باید بنشینیم و ببینیم فیلم هایی مثل بورات ساخته بشه و همه ی دنیا اونها رو ببینند و بعد یادمون بیفته که از خودمون دفاع کنیم؟!
اولا این استدلال خانم کار رو که اعتراض به این فیلم، پربینندش می کنه قبول ندارم. چون همینکه مثلا در استرالیا موقع تبلیغ فیلم بیان می شه پشتوانه ی تاریخی نداره و برای کسانی خوبه که علاقمند به فیلم های کامپیوتری هستند، می تونه خیلی ها رو از دیدنش منصرف کنه!
دوما، این استدلال رو هم قبول ندارم که چون فیلم نمی تونه تماشاگر رو قانع کنه پس تاثیرگذار نیست! یا چون تماشاگر باور نمی کنه پس قضاوت هم نمی کنه! شاید فراموش شده که همه ی بیننده ها بزرگسال نیستند و استدلال منطقی نمی کنند. با توجه به ساختار فیلم که به قول معروف شبیه بازی های کامپیوتری هست، دور از انتظار نیست که عده زیادی از بیننده ها رو کودکان تشکیل بدند. بچه هایی که بدون اینکه دنبال استدلال باشند فقط با دید آدم خوب، آدم بد به فیلم نگاه می کنن ! سالهای بعد ممکنه به یاد نیارن ذهنیت آدم بد از ایرانی ها کجا و چطور تو ذهنشون شکل گرفته اما این پیش فرضی می شه برای رفتارهاشون.
در نهایت من معتقدم که این فیلم و امثال اون ممکنه حق کوچیکی رو ضایع کرده باشند که قابل چشم پوشی باشه یا از دید عده ای ارزش اعتراض نداشته باشه، اما ضایع شدن همین حق های کوچیک بدون مواجه شدن با اعتراض هست که زمینه رو فراهم می کنه تا حق های بزرگ تری بدون سر و صدا پایمال بشن.